ปลาดุร้าย ปลาปิรันย่า Piranha

ปลาดุร้าย ปลาปิรันย่า

Piranha ปลาปิรันย่า เป็นชื่อสามัญเรียกปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดกลุ่มหนึ่ง ปลาดุร้าย ซึ่งอยู่ในตระกูลย่อย Serrasalmidae ในตระกูลปลาค้างราสิน (Caracidae) โดยปกติ ปลาที่ขึ้นชื่อว่า “ปิรันยา” นั้นจะหมายถึงปลาในสกุล Pristobrycon, Pygocentrus, Pygopristis และก็ Serrasalmus แต่ว่าก็บางทีอาจรวมทั้งปลาในสกุล Catoprion ด้วย ส่วนปลาในสกุลอื่นมักไม่นิยมเรียกว่าปิรันยา หากแม้จะอยู่ในตระกูลย่อยนี้ก็ตาม

ปลาปิรันยากินเนื้อเป็นอาหาร มักอยู่รวมกันเป็น ฝูงขนาดใหญ่ เจอในแม่น้ำอเมชอน ทวีปอเมริกาใต้ มีฟันที่คมรับประทานเนื้อของสัตว์ที่ตกลงไปอยู่ใกล้ที่อยู่ของมันเป็นของกิน แต่ว่าหากไม่มีสัตว์อะไรเลยตกลงไปในที่อยู่ของมันมันก็จะรับประทานปลาในแม่น้ำเป็นของกิน เป็นปลาที่อันตรายประเภทหนึ่ง ที่ทั้งโลกรู้จักดี จำพวกที่ดุร้ายมากมาย ยกตัวอย่างเช่น ปิรันยาแดง (Pygocentrus nattereri) อื่นๆอีกมากมาย บางประเทศ อาทิเช่น เมืองไทยห้ามนำเข้า เพราะเหตุว่าเกรงจะแพร่ลงสู่แหล่งน้ำและก็แพร่พันธุ์ แม้กระนั้นบางประเทศ ได้แก่ ญี่ปุ่นอนุญาตให้เลี้ยงเป็นปลางามได้
แม้กระนั้นในท้องถิ่นแล้ว คนพื้นบ้านนิยมรับประทานปลาปิรันยาเป็นของกิน และก็ปลาปิรันยาเองก็มักกลายเป็นของกินของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า เป็นต้นว่า ปลาอะราไพม่า (Arapaima gigas) , นากยักษ์ (Pteronura brasiliensis) , โลมาแม่น้ำอเมซอน (Inia geoffrensis) แล้วก็นกกินปลาอีกหลายแบบ
ปลาจำพวกอื่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยา แต่ว่าปราศจากความดุร้ายเท่าและก็สามารถกินได้อีกทั้งพืชรวมทั้งสัตว์ เป็น ปลาเปคู (Pacu) หรือ ปลาคู้ ซึ่งในประเทศไทยนับว่าเป็นปลาเศรษฐกิจและก็ปลาสวยสดงดงามด้วย เป็นต้นว่า ปลาคู้ดำ (Colossoma macropomum) รวมทั้ง ปลาคู้แดง (Piaractus brachypomus) ฯลฯ

  • การแพร่กระจายชนิด
    ปลา ปิรันย่า นั้นเจอในบริเวณลุ่มน้ำอเมชอน: ใน โอริโนวัว ​(Orinoco), ในแม่น้ำของกีอาน่า (Guyana), ในขว้างรากวัย-ขว้างรานา (Paraguay-Parana), แล้วก็ในระบบแม่น้ำเซาฟรังซีสเรา (Sao Fransico) มีบางประเภทที่มีการแพร่ระบาดเป็นวงกว้าง แม้กระนั้นในทางตรงกันข้ามก็มีบางจำพวกที่มีการแพร่ะกระจัดกระจายอยู่ในวงจำกัด. อย่างไรก็แล้วแต่ ปิรันย่า ได้เคยถูกนำเข้าไปยังอเมริกา, มีครั้งคราวที่ถูกเจอใน แม่น้ำโปโตแม็ค (Potomac RIver) แม้กระนั้นก็ไม่อาจจะมีชีวิตอยู่ได้ในภาวะหนาวจัดของรอบๆนั้น. กระทั่งเมื่อเร็วๆนี้ ปิรันย่า ได้โดนจับได้โดยชาวเลใน แม่น้ำติดอยู่ทาวบา (Catawba RIver) ใน North Carolina นี่เป็นกรณีแรกใน North Carolina. ปลาปิรันย่าได้ถูกเจออีกรอบที่ทะเลสาปแคปไต (Kaptai Lake) ในตะวันออกเฉียงใต้ของบังคลาเทศ
  • ลักษณะของปลาปิรันย่า
    ลักษณะทั่วไปของปลาปิรันยา มีลำตัวแบนข้าง ส่วนท้องกว้าง บางชนิดมีจุดสีน้ำตาลและสีดำ บางชนิดข้างลำตัวส่วนล่างสีขาว, สีเหลืองและสีชมพู แล้วแต่ละชนิดแตกต่างออกไป
    ปลาปิรันย่า โดยปกติมีขนาดตั้งแต่ 15-25 ซม. (6-10 นิ้ว) ในบางชนิดพบว่ามีขนาดถึง 41 ซม. (24 นิ้ว) เลยทีเดียว
    ปลา ปิรันย่าในสกุล Serrasalmus, Pristobrycon, Pygocentrus, และ Pygopristis สามารถจำแนกได้ง่ายมาก โดยดูจากลักษณะเฉพาะของฟัน. ปลาปิรันย่าทั้งหมด มีฟันที่มีความคมเรียงกันเป็นแถวเดียวบนขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง; ฟันเหล่านั้นจะเรียงตัวกันแน่นเป็นระเบียบและเชื่อมต่อกัน เพื่อใช้ในการกัดและฉีกอย่างรวดเร็ว. ฟันที่มีลักษณะเฉพาะของมันจะมีรูปแบบเป็นทรงสามเหลี่ยม คล้ายใบมีด.ฝีปากล่างยื่นออกมายาวมากกว่าริมฝีปากบน แต่เมื่อหุบปากจะปิดสนิทระหว่างกันพอดี ปลาปิรันย่าส่วนใหญ่จะมีฟันเขี้ยวแบบสามเหลี่ยมที่มีขนาดใหญ่ ยกเว้นในสกุล Pygopristis จะมีฟันเขี้ยวแบบห้าเหลี่ยม และ ฟัน premaxillary มีอยู่ด้วยกัน 2 แถว ซึ่งจะพบได้ในปลาส่วนใหญ่ใน วงศ์ย่อย (Subfamily) Serrasalminae
  • นิเวศน์วิทยา
    ปลาปิรันย่า เป็นส่วนประกอบที่สำคัญเป็นอย่างมากของ สภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ. อย่างไรก็ตามในอาณาเขตที่มีขนาดใหญ่ไปจนถึง พื้นที่ลุ่มที่มีการระบายน้ำได้ดี, ปลาปิรันย่ามีการแพร่กระจายและเป็นวงกว้าง และ แหล่งที่อาศัยมีความหลากหลายอยู่ได้ทั้งสภาพแวดล้อมที่เป็น แหล่งน้ำไหล (Lotic) และ แหล่งน้ำนิ่ง (Lentic). ปลาปิรันย่า บางชนิดมีจำนวนมากในบางพืิ้นที่ และ ในหลายๆชนิด อาศัยอยู่รวมกัน. ซึ่งเป็นได้ทั้งผู้ล่า (Predators) และผู้กินซาก (Scarvengers).

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *